v     توانایی توسعه انجمن یا سازمان بازاریابی اثربخش و مناسب برای مقصد با کانال‌های توزیع مناسب

v     موفقیت در توسعه بخش‌های جدید گردشگری و جذب مناطق گردشگر فرست جدید با بهره گیری از بازاریابی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

v     طرفداری از جانب سازمان‌ها و مردم محلی برای توسعه

v     ظرفیت تحمل و قابلیت پایدار مقصد که به صورت زمین در دسترس برای توسعه، قابلیت دسترسی به منابع طبیعی برای جذب جریان دیدار کنندگان به منطقه بدون آسیب‌رسانی به محیط، قابلیت دسترسی به منابعی زیرا آب، عوامل زیست محیطی و سیاسی اظهار می گردد.

v     توانایی جذب سرمایه گذاری جدید و بهره گیری از آن

v     اندازه طرفداری از جانب دولت‌ها (شامل طرفداری برای بازاریابی مقصد، ایجاد زیرساخت‌ها و تسهیلات مالیاتی)

v     زمان در دسترس یک مقصد ویژه برای توسعه ظرفیت عرضه خود

v     تأثیر مقصدهای رقیب

v     تغییراتی که در طول زمان در نظام اقتصاد بین‌المللی و ملی و سیستم‌های تولیدی رخ می‌دهد.

v     سرمایه گذاری در زیرساخت های حمل و نقلی جدید

v     فاصله موجود بین مقصد و مناطق گردشگری فرست اصلی

v     توانایی مقصد به مقصود انطباق با تغییرات اقلیمی

v     تغییرات بالقوه‌ای که ممکن می باشد بیشتر مقصدها از جانب نیروهای طبیعی با آن مواجه باشند از قبیل زمین لرزه، طوفان و آتشفشان. (پریدوکس، 2009: 42) .

بلانک (1989)  محدودیت هایی که مقصد گردشگری با آنها روبرو می باشد را به صورت زیر اظهار می کند :

1/ عدم وجود مزیت رقابتی در مقصد

2/ محدودیت ظرفیت تحمل

3/ عدم پذیرش تغییرات ناشی از توسعه توسط جامعه محلی

4/ اولویت های ساختاری قوی  برای ابعاد دیگر توسعه

5/ کوته بینی نسبت  به گردشگری

6/ ترس از توسعه گردشگری

7/ مخالفت های محیطی نسبت به هر گونه توسعه(1997، SINNA).

14-1-2-  علت های پیچیدگی مدیریت مقصدها

مقصدها بنا به دلایلی پدیده پیچیده‌ای در مدیریت محسوب می شوند:

ـ در رأس مدیریت بیشتر مقصدها، آژانس‌های بخش دولتی اندکه فقط مالکیت یا کنترل یک قسمت کوچک از محصول مقصد را در دست دارند.

ـ بسیاری از مقصدها توسط آژانس‌های دولتی مدیریت و بازاریابی می شوند با بودجه‌های محدود که توان رقابت با توراپراتورهای خارجی وهتل های زنجیره ای را ندارند.

-مقصدها یک محصول منفرد همگن نیستند بلکه از چندین محصول منفرد تشکیل شده اند. هرگردشگری این محصول های منفرد را کنار هم قرار می دهند تا محصول خاص تعطیلاتش را ایجاد کند.

– مدیریت مقصدها شامل: طیفی از ذی‌نفعان، ساکنین محلی، صنایع گردشگری محلی، شرکت‌های خارجی، گردشگران و نمایندگان منتخب می باشد .بیشتر مقصدها در مدیریت و برنامه‌ریزی گردشگری متوسل به نماینده‌های منتخبی هستند که معمولاً غیر متخصص‌اند و تصمیمات پایداری را با در نظر داشتن ملاحظات سیاسی اتخاذ می‌کنند نه بر اساس اصول پایداری(اسواربروک،1998: 255).

در ادامه به تبیین مدل های” چرخه عمر مقصدها، ظرفیت پذیرش و شاخص رنجش داکسی” مرتبط با موضوع پایداری مقصدهای گردشگری پرداخته می گردد.

متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد