سرزمین ایلام با کوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور؛ زیست گاه انواع گونه های گیاهی و جانوری می باشد که چشم اندازهای زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده اند. این منطقه که بر دامنه کوه های خود چشم انداز سبزی از جنگل های بلوط را دارد؛ در بر گیرنده رودخانه ها و آبشارهای زیادی می باشد که هر یک جاذبه های خاص و مناظر روح پروری را به نمایش می گذارند. ایلام که از بکر ترین مناطق سرزمین ایران می باشد ؛ از قابلیت های برجسته و با ارزشی در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار می باشد.

پیشینه تاریخی و باستانی این خطه از ایران سبب شده جاذبه های باارزشی در این منطقه وجود داشته باشد که نام آن ها یادآور اساتیر افسانه ای ایران باستان می باشد. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی استان ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند که بر جاذبه های گردشگری استان می افزاید. فصل بهار که زمان رویش گل های زیبا و وحشی در این خطه می باشد و فصل تابستان با رودخانه های خروشان و آبشارهای زیبا مناسب ترین زمان سفر به استان ایلام می باشد.

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  • آتشکده سیاهکل:

آتشکده سیاهگل یکی از آثار دوره شکوهمند ساسانی می باشد که در 25 کیلومتری شهرستان ایوان و در منطقه‌ای به همین نام در حاشیه جنوبی رودخانه پرآب گنگیر قرار گرفته می باشد. این اثر سالم‌ترین آتشکده شناسایی شده استان ایلام می باشد که در نوع خود بی‌نظیر و از اهمیت زیادی در مطالعات باستان‌شناسی برخوردار می باشد. آتشکده دارای چهار پایه و یک سقف گنبدی و نیز در اطراف دارای راهروی جهت نیایش می باشد که متأسفانه در سالهای اخیر بر اثر عوامل طبیعی و انسانی تخریب شده می باشد و فقط آثاری از این راهرو هست. مصالح ساخت این آتشکده تشکیل شده می باشد از گچ نیم‌کوب و قلوه‌سنگهای رودخانه‌ای.

  • شهر گمشده آریوحان:

با در نظر داشتن مطالعه‌های باستان‌شناسی صورت گرفته در اطراف آتشکده سیاهکل، آثاری از بناها و معماری هم‌دوره با آتشکده مورد شناسایی قرار گرفت که احتمال وجود شهر گمشده آریوحان (آریوجان) را در این منطقه بیشتر می کند. شهر گمشده آریوحان (آریوجان) یکی از شهر‌های تاریخی استان ایلام می باشد که بر اساس شواهد و مدارک تاریخی و گفته سیاحان و سفرنامه نویسان در ساحل رودخانه گنگیر استقرار داشته که وجود این مجموعه آثار و دیگر شواهد باستان‌شناسی حکایت از وجود یک شهر تاریخی در این منطقه دارد.

  • پشت قلعه آبدانان، سند افتخار:

پشت قلعه در فاصله پنج کیلومتری در ناحیه جنوبی شهرستان آبدانان و در شمال غربی روستای پشت قلا بر روی تپه‌ای بلند قرار دارد که رودخانه دویرج از پای آن می‌گذرد. این اثر یکی از آثار دوره ساسانی می باشد که مصالح ساخت آن از قلوه سنگهای رودخانه‌ای و گچ نیم‌کوب تشکیل شده می باشد. آثار به جا مانده از این اثر ارزشمند شامل برجهای نگهبانی، بارو، شاه‌نشین، اتاق‌های مسکونی، پلکان و… می باشد. باروی بیضوی شکل که ارتفاع آن به سه متر می‌رسد محوطه قلعه را در بر گرفته می باشد. دیوارهای بیرونی و اصلی قلعه تقریبا سالم مانده می باشد. این دیوارها قلعه را به سه قسمت مجزا تقسیم می‌کنند. در قسمت غربی قلعه، آثار برج دیده می گردد و سوراخی بر روی برج قسمت جنوبی قلعه می باشد که کاربری آن دیده‌بانی می باشد. بر باروها و دیوارهای آن، برجهایی با فواصل تقریباً مساوی در اطراف دژ به صورت کنگره‌دار ساخته شده که دارای اتاق‌های کوچک دیده‌بانی و طاق‌های قوسی شکل می باشد. در منتهی‌الیه قسمت جنوبی و جنوب شرقی دژ، شاهنشین قلعه و اتاق‌های مسکونی قرار دارند که یک چهارم دژ را تشکیل می‌دهند و مابقی محوطه قلعه می باشد. این قسمت دارای اتاق‌هایی با تاق‌های نیم‌دایره و تاقچه‌ها و طاقنماهایی می باشد که گاه قطر دیوار آن به یک متر می‌رسد. این قلعه جنبه نظامی داشته و دور تپه‌ها کانالی طبیعی قرار دارد که مانند خندقی از دژ محافظت می کند. در یک قسمت از این خندق طبیعی رودخانه دویرج عبور می کند.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد