نوسان­پذیری به عنوان مقیاسی به مقصود اندازه­گیری پراکندگی بازده­های متعلق به یک سهم منفرد یا یک شاخص بازار تعریف می­گردد. نوسان­پذیری همچنین می­تواند با بهره گیری از انحراف معیار یا واریانس میان بازده­های همان سهم یا شاخص بازار محاسبه گردد. به گونه کلی هر چه نوسان­پذیری بالاتر باشد، سهام مورد نظر ریسک بالاتری در بردارد. نوسان­پذیری یک ابزار مالی براساس بازده­های تاریخی را یک نوسان­پذیری تاریخی می­نامند. در ادامه به معرفی سنجه­های نوسان­پذیری پرداخته می­گردد:

دامنه تغییرات

 طبق تعریف تفاضل کوچکترین و بزرگترین مقدار از صفت متغیر مورد مطالعه را دامنه یا طول فاصله تغییرات گویند و آن را با R نشان می­دهند.

R =

شاخص مزبور مشخصه پراکندگی صفت متغیر را به خوبی نمایان نمی­کند، زیرا که از مجموعه مشاهدات، تنها به دو عدد بزرگترین و کوچکترین اکتفا کرده و عملا مجموعه­ای از اطلاعات را نادیده گرفته می باشد. این شاخص برای محاسبه نوسان­های نرخ بازدهی دارایی­های مالی نیز معیار مناسبی نمی­باشد، چراکه بازار مالی  گاهی با رکود و گاهی با رونق مواجه می باشد و در صورت انتخاب یک دوره زمانی که در آن یکی از دوره­های رکود یا رونق نیز وجود داشته باشد، عدد محاسبه شده برای ریسک عدد قابل اتکایی نیز نخواهد بود و عملا سایر نرخ­های بازدهی را به حساب نمی­آورد (راعی و سعیدی، 1383).

متوسط قدر مطلق انحرافات

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 دامنه تغییرات تعریفی بسیار تقریبی از پراکندگی بدست می­دهد، زیرا که تنها به دو عضو از مجموعه مشاهدات توجه دارد. پس سنجه دیگری لازم می باشد که علاوه بر احتساب پراکندگی، کلیه مشاهدات را شامل می­گردد. بدین مقصود آغاز انحراف تک تک مشاهدات از میانگین حسابی محاسبه می­گردد:

=  –

سپس برای اینکه مشخصه مورد نظر تمامی مشاهدات را در برگیرد، حاصل جمع کلیه انحرافات انفرادی محاسبه می­گردد. البته، به علت این که مجموعه اعداد منفی و مثبت در این حاصل جمع قرینه­اند و همدیگر را خنثی می­کنند، خواهیم داشت:

به همین مقصود از علامت قدرمطلق بهره گیری می­گردد تا پراکندگی، مستقل از علامت ظاهر گردد. در آخرین مرحله نیز میانگین حسابی قدرمطلق انحراف­ها محاسبه می­گردد. سنجه بدست آمده متوسط قدر مطلق انحرافات نامیده می­گردد:

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد