• ارتباطات :رهبران بایستی بینش الهام بخش خود را به‌صورت روشن به دیگر اعضای سازمان منتقل کنند و پیروان را با خود هم­جهت و همراه سازند. بسیاری از محققان عقیده دارند که اثربخشیِ کل رهبری بستگی به توسعه کافی مهارت­های ارتباطی میان رهبر و پیروان دارد(قرایی پور ،1387،ص5).
  • اعتبار (مقبولیت) :رهبران دارای اعتبار عادات، ارزش­ها، خصیصه ها و شایستگی هایی هستند که از طریق آنها می­توانند اعتماد و تعهد پیروان را نسبت به خود جلب کنند.
  • صلاحیت :صلاحیت به وضعیتی اطلاق می­گردد که رهبر به خوبی واجد شرایط رهبری باشد و دارای دامنه وسیعی از دانش، مهارت ها و توانایی­ها باشد.
  • پیشکاری :پیشکاری، شامل مدیریت دارایی یا امور شخصی دیگری می باشد. پیشکار بودن این معنی را دربر دارد که هم رهبران و هم پیروان بایستی در پیشکار بودن توانمند شوند.
  • پیدایی :پیدایی شامل حضور در محافل عمومی، رفتار و تعاملات قابل نظاره رهبر با پیروان می باشد. رهبر خدمتگزار کارآمد بایستی پیدایی بالایی در هدایت، علاقه­مندی، توجه و آرامش بخشیدن به دیگر افراد داشته باشد. پیروان بایستی شاهد آن چه رهبران می گویند و مقداری که گفته­های خود را انجام می دهند، باشند.
  • نفوذ و متقاعدسازی :نفوذ از اجزاء و عناصر اولیه و اصلی رهبری کارآمد محسوب می­گردد. به باور بعضی، سنجش صحیح رهبری، اندازه نفوذ رهبر می باشد نه چیزی بیشتر نه چیزی کمتر. متقاعد کردن منطقی، جذبه، الهام بخشی و مشاوره از تاکتیک های موثر نفوذ هستند. سه گزینه برای رهبران هست تا اعمال قدرت کنند: 1.اجبار 2.فریب کاری 3.متقاعدسازی. متقاعدسازی عنصر مهم نفوذ در فرایند رهبری می باشد به نظر گرین لیف متقاعدسازی مهارت بحرانی رهبری خدمتگزار می باشد.
  • شنود موثر :شنود موثر یکی از روش­های مهم رهبران می باشد که تکریم و قدردانی از دیگران را به وسیله آن نمایش می دهند. بعضی محققان بحث کرده اند که رهبران بایستی فعالانه بشنوند. زیرا فرایند شنود مشارکتی موجب ارتقای ارتباطات و شفافیت آن می­گردد. رهبران از شنود موثر بهره می برند، زیرا آنها هم­چنان که می­شنوند یاد هم می گیرند.
  • تشویق و ترغیب :علاوه بر قدردانی از پیروان، رهبران خدمتگزار افرادی را که هدایت می کنند عقیده دارند و آنها را تشویق می کنند. رهبران خدمتگزار تشویق کننده، مستقر کننده ارتباط و دلگرم کننده پیروان هستند. ایجاد جو حمایتی و ترغیب کننده موجب رشد پیروان می گردد.
  • تعلیم :رهبرانی که می خواهند افراد را توانمند کنند بایستی خود معلم باشند. آنها بایستی استعدادهای دیگران را رشد و توسعه دهند. تأثیر رهبر یادگیری و سپس تعلیم اصول و ارزش ها به پیروان می باشد. طوری که آنها بتوانند خود را هدایت کنند. بعضی بر این نکته تصریح کرده اند که رهبران بایستی به شیوه سقراط معلمی کنند یعنی سوال بپرسند تا بفهمند که مطالب کاملا منتقل شده می باشد. مربیگری نیز به عنوان یکی از اشکال مهم تعلیم، موردنظر صاحبنظران می باشد.
  • تفویض اختیار :در رهبری خدمتگزار، مسئولیت ها تفویض می گردد و رهبری، مشارکتی می باشد. تفویض اختیار عبارت می باشد از ترغیب پیروان به در دست گرفتن مسئولیت خودشان. چنین رهبرانی کارکنان خود را از طریق فراهم ساختن فرصت­هایی برای آنان تا کار خود را به بهترین شکل انجام دهند توانمند می کنند.

ویژگی های مکمل، تکمیل کننده ویژگی های وظیفه ای هستند. نباید تصور نمود که آنها در اولویت دوم بعد از ویژگی های وظیفه ای قرار دارند، بلکه مکمل و تکمیل کننده ویژگی های وظیفه ای می‌باشند که در بسیاری از موارد پیش نیاز و شرط لازم در رهبری خدمتگزار موثر هستند(قرایی پور ،1387،ص6).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

2-1-12- رهبری خدمتگزار از نظر نظریه پردازان

به مرور مطالعات در مفهوم رهبری خدمتگزار فراتر از مرز هاى نظرى رفته و بر روى مشخص ساختن درون مایه ها یا ابعاد و ویژگی هایی که مى توانست به عملیاتى ساختن این مفهوم کمک کند متمرکز گردید.

گراهام (1996)، بوچن(1998)، اسپیرز(1996)، فارلینگ و همکاران ( 1999 )، لاب(1999)، ونگ و پیچ(2003)، باربوتو و ویلر(2000)، راسل(2001)، پترسون(2003)(به نقل از اندرسون، 2009 )،  (راسل و استون، 2002 )، میلارد  (به نقل از آدامسون، 2009 )، روزن(به نقل از پاتر، 2009 )، مانند

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

دسته بندی : پایان نامه